ครั้งนี้(2)ที่บางแสน
ที่นี่..บางแสน 24-25 ต.ค. 49
จะขอบคุณเพื่อนรักอีกสักครั้ง
ด้วยเคยหวังเป็นที่พึ่งถึงทุกที่
จะท่องเที่ยวที่ใดตามใจทุกที
คุณพิสิฏฐคนดีต้องขอบคุณ
แค่เมืองชลใกล้ใกล้ไม่ลำบาก
พอเอ่ยปากต่างโอเคสนับสนุน
หมัยแมวส้มน้องอ๋อยขอขอบคุณ
มนัสลุ้นว่าผมด้วยช่วยอีกแรง
สืบเสาะหาเพื่อนเพิ่มจากเดิมนั่น
ขุดค้นกันสุดฤทธิ์คิดแถลง
พอได้พบประสบพักตร์จักแจกแจง
เป็นเพราะแรงแห่งรักจักเจือจุน
ได้เพื่อนใหม่ใช่ใครก็เพื่อนเก่า
เมื่อยังเยาว์บุศรามาเกื้อหนุน
เซย์ฮัลโหลโทรหาเพื่อนเพื่อเพิ่มทุน
ช่างชุลมุนเมามันกันจริงจริง
แกตื่นเต้นติดตามถามเบอร์เพื่อน
ที่คลาดเคลื่อนแกขุดแคะแงะทุกสิ่ง
เพียงแค่แย้มแม่โทรยับจับให้จริง
เพื่อนชายหญิงแม่ขุดพ้นจากโคลนตม
รินทนาวารุณีนี่อ.ณัฐ(จั่นแย้ม)
คุณพันธ์ศักด์ยงยุทธสุดสุขสม
ลักขณาสุภาลำดวนชวนชื่นชม
ที่ไม่เจอก็ต้องงมหาต่อไป
เอา24-25(ต.ค.)เลยนะเพื่อน
เป็นช่วงเดือนปิดเทอมเริ่มไสว
ถือเป็นฤกษ์ยามดีกว่าวันใด
เราพร้อมใจมาพบกันสังสรรค์เตือน
ข้าราชการกระทรวงศึกษาหน้าเบิกบาน
กระทรวงอื่นก็ลางานเลยนะเพื่อน
เริ่มแพลนงานการรวมใจใกล้สิ้นเดือน
ไม่แชเชือนช่วยกันได้เต็มใจมา
โอ้ใครหนอขอว่ามีคาราฯด้วย
ทะนงเกียรติเสนอช่วยจะเสาะหา
แกไม่ต้องผัวชั้นมีเดี๋ยวจัดมา
นี่เป็นเสียงบุศราผู้ใจดี
บ้านที่พักให้รวมกันประมาณว่า
สี่พันห้าแพงไปใช่ไหมพี่
เออ! ถูกหน่อยสักสองพันก็ยังดี
พี่มนัสน่ะซีแกสั่งมา
ขนมจีนมื้อเที่ยงเสียงหมัยสั่ง
คุณบุศฟังเร็วพลันขันอาสา
อีกน้ำพริกปลาทูและร้าปลา
รินทนาแกงเขียวให้ซึ้งใจจริง
พอมื้อเย็นก็ปิ้งย่างเหมือนอย่างว่า
ทะนงเกียรติอีกละหนาเตรียมทุกสิ่ง
พรรณรายไม่ทำอะไรเลยสบายจริง
แค่คอยวิ่งประสานงานพล่านไปมา
ณ บางแสนแดนสวรรค์ฉันและเพื่อน
กระตุ้นเตือนความหลังครั้งศึกษา
มาพบพักตร์ยังรักกันเหมือนสัญญา
ยี่สิบสี่ตุลามารวมใจ
มีเหตุการณ์กระทุ้งใจในหลายอย่าง
เพียงแต่ต่างเวลาก็ว่าได้
เดี๋ยวมีสุขเดี๋ยวห่อเหี่ยวเดี๋ยวชื่นใจ
ปรับตัวได้ก็ผ่านพ้นวังวนเอง
Tomorrow จะโผล่หน้าพบพาเพื่อน
เกิดโรคเลื่อนที่นัดหมายเกือบหงายเก๋ง
ก็ห้าสาวเศร้านักชักวังเวง
เคยครื้นเครงคืนนั้นเศร้าเช้าค่อยคลาย
บรรยากาศเข้าที่ดีกันแล้ว
ก็ตรงแน่วบางแสนแดนสดใส
พรประภาสารถีมีหนึ่งนาย(พิสิฏฐ)
พิศสมัยพรทิพย์พัชรินทร์
สายที่สองบุศรามาพร้อมคู่
มนัสอยู่ใกล้ใกล้ใจถวิล
ของมีขนมากมายใช่! ของกิน
ออกโบยบินตามไปไล่ไล่กัน
สายที่สามยงยุทธสุดที่รัก
ไม่นานนักก็ตามไปใจสุขสันต์
พบกันแล้วแสนดีใจใกล้เที่ยงวัน
กินอาหารให้หายหิวที่หิ้วมา
ข้างคาราฯก็ติดตั้งทั้งยังเมื่อย
ลมไม่เอื่อยอบอับกลับไม่มีปัญหา
เริ่มเทสต์ไปเทสต์เสียงเพียงเพลงมา
สาวสาวคว้าไมค์ขวับรับทันที
ตอนนั้นน่ะบ่ายหน่อยหน่อยเนาะอ๋อยเนาะ
เพลงมันเพราะสุดห้ามใจเกินหน่ายหนี
เวลานั้นมันมีค่าทุกนาที
ปล่อยให้ฟรีอย่าหวัง…เพราะตั้งใจ
เสวานาสังสรรค์กันไปก่อน
เปิดอนุสรณ์เล่มเขียวเดี๋ยวเล่มใหม่
วิจารณ์หน้าวิจารณ์หนวดอวดกันไป
ใครเป็นใครแอบมองหน้าหางตาเชย
สายที่สี่มาช้าเพราะหาของ
ประหนึ่งว่าหาทองนะเพื่อนเอ๋ย
ทะนงเกียรติใช่ใครที่ไหนเลย
พร้อมคู่เชยลูกหลงจู๊อยู่เมืองชล
ตามสไตล์ลูกธนฯคนรู้อยู่
เพื่อนคู่หูคู่ฮาอย่าสับสน
ทั้งนิทานการเมืองเรื่องสัปดน
มีปะปนกันไปไม่ซ้ำกัน
สายที่ห้ามาดึกนึกว่าเศร้า
แถมกลับเช้าก่อนใครแม้ไก่ขัน
ตุ้มน่ะเองยกนิ้วให้ใจผูกพัน
Spiritเหนือชั้นกว่าใครใคร
สายพิเศษเลื่อนลอยคอยจนแห้ว
ติดต่อแล้วติดต่ออีกก็ไม่ได้(ภุชงค์)
สายที่ว่าพอจะว่างเดี๋ยวตามไป(พิทยา)
ก็ขึ้นศาลดูวุ่นวายจริงเพื่อนเรา
พ่อยงยุทธกลับก่อนตอนค่อนดึก
นี่คงนึกถึงคุณสุ(นัข)กลัวจะเหงา
โบกมือลาบ๊ายบายไปก่อนเรา
18 19 พบกันที่ลพบุรีไง
กิจกรรมยามนี้ที่เคยเห็น
คุณหมัยเต้นโชว์ลีลาท่าสดใส
แค่ครานี้คุณพี่ต๋องขอแซงซ้าย
วาดลวดลายลีลาเต้นให้เห็นกัน
ช่างบาดใจคุณบุศสุดฉงน
ไหนว่าคนขี้อายไยแปรผัน
ขอแจ้งเกิดให้ใหม่ไม่ว่ากัน
พิศสมัยอนุมัติพลัน”ข้ายอมเอ็ง”
ดาบแป้นเองก็เตรียมงบจบดีกว่า
แล้วคีย์เพลงคำสัญญาที่ว่าเจ๋ง
เหตุไฉนยังไม่มาเลยนะเพลง
ก็บรรเลงไปพลางพลางเหมือนกลางวัน
เสียงเพลงแว่วครวญครางอย่างต่อเนื่อง
จนได้เรื่องก่อนครบจบความฝัน
เสียงโหวกเหวกข้ามรั้วมาน่าอัศจรรย์
ไม่หลับนอนหรือไรกันควรเกรงใจ
เสียงประกอบ”แม่ แม่…”แย่แล้วข้า
ต้องอำลาอย่างเร็วพลันด้วยหวั่นไหว
ดึกสงัดยามนี้ไม่มีใคร
เริ่มบรรลัยอัตโนมัติรีบ shutdown
พอแจ้งตายเสร็จสรรพเข้าทับก่อน
หวังหลับนอนกลัวเสียชื่อต้องอื้อฉาว
เสียงเจ๊หมัยนอนละเมอเพ้อเรื่องราว
ได้ใบประกาศแล้วนะเจ้าพรรณราย
รุ่งอรุณยามเช้าเรายังsad
จนเกือบแปดโมงเช้าเศร้าไม่หาย
มาเถิดเพื่อนมาดวลก่อนได้ผ่อนคลาย
ค่อยมลายความเศร้าหลังเข้าวง
กาแฟมาปลาท่องโก๋ตัวโตเบิ้ม
พอเคลิบเคลิ้มคล้ายคล้ายจะใหลหลง
พิทยาโทรมาแซวแจ้วรอบวง
เสร็จแล้วลงไปกินข้าวเค้าซื้อมา(ทะนงเกียรติและมนัสบริการ)
ที่ลานบ้านสะอาดตาไม่น่าเชื่อ
ใครเอื้อเฟื้อยังสงสัยใคร่ค้นหา
คิดอยู่นานหารบวกลบกลบไปมา
ก็ทราบว่าคุณมนัสท่านจัดการ
อืม! แม่บ้านงานนี้ยินดีมอบ
ยกความชอบให้มนัสจัดสถาน
ไปหนไหนอย่าลืมเรียกใช้งาน
บริการยอดเยี่ยมเทียมสตรี
หลังอาหารมื้อเช้าเราเริ่มคิด
พาชีวิตสูงวัยไปไหนนี่
ไปทำบุญถึงเพื่อนเหมือนทุกที
หรือตรงรี่ไปพนัสค่อยจัดการ
แล้วตกลงปลงใจไปพนัส
แล้วค่อยไปที่วัดก่อนกลับบ้าน
อาบน้ำท่าให้ผ่องใสใจเบิกบาน
สุขสราญถ้วนทั่วทุกตัวคน
แม่ครัวเอกคว้าครกหกหารสาม(2 ใบ)
มาสร้างความประทับใจไปทุกหน
ครกนั้นเจครกนี้ชอไม่ปะปน
มะกอกฉันเกือบหมดต้นเก็บมาตำ
ต่างติดใจในรสชาติแสนสุดยอด
บางคนออดอยากกินอีกออเซาะพร่ำ
ไว้งานหน้าจะหาไปให้แมวทำ
กินให้ฉ่ำเลยนะเพื่อนเหมือนตั้งใจ
มีcircle เพลินใจไม่แพ้ดอก
ทราบว่าป๊อกเก้าก่อนลาน่ะใช่ไหม
ได้ยินเสียงร้องว่า ข้า สะใจ!
เก็บเอาไว้ในความจำแล้วห้ามลืม
ครบสิบตาลาก่อนตอนบ่ายแก่
ลานะแกไอ้บุศสุดแสนปลื้ม
แย่กตรงนี้สำนวนน้องต้องไม่ลืม
เคยดูดดื่มสุขสันต์ร่วมกันมา
แวะทำบุญถึงผองเพื่อนก่อนกลับบ้าน
ท่านสมภารแจงเหตุเทศนา
ขยายความชั่วดีที่ทำมา
ได้รับกันถ้วนหน้าคำกล่าวเตือน
ลาลาลาลาลา ลาละนะ
ลาชั่วคราวนะคะพวกเพื่อนเพื่อน
พบกันอีก 18 19 เหมือนเหย้าเยือน
อย่าลืมเลือนตอกย้ำคำสัญญา
เหตุสุดท้ายก่อนจบครบทุกบท
ด้วยว่ารถคุณอ๋อยเกิดปัญหา
ข้างถูกขูดท้ายถูกอัดซัดเข้ามา
โชคชะตาล้อเล่นพอเป็นครู
นี่น่ะหรือคือรสชาติของชีวิต
น้องช่างคิดปลอบใจให้ต่อสู้
ให้ฟันฝ่าพบความหวังที่พรั่งพรู
ยืนหยัดอยู่คู่หล้าอีกช้านาน
อ่านคราใดให้คิดจิตพันผูก
คิดถึงลูกธนบุรีที่ประสาน
ก้าวต่อไปพร้อมกันกับวันวาน
ทั้งหน้าที่การงานให้เฟื่องฟู
สุขภาพแข็งแรงกันถ้วนหน้า
อีกเงินทองไหลมายศเลิศหรู
ทั้งครอบครัวคู่เคียงเพียงพธู
ได้ชื่นชูชมชื่นทุกคืนวัน
หากคิดถึงวันใดก็ไปเยี่ยม
จะได้เตรียมต้อนรับพร้อมขับขาน
ได้อิ่มเอมเปรมใจไปนิรันดร์
ผูกสัมพันธ์ลูกเมืองชลกับธนบุรี
คนเดิมเดิม
29 ต.ค. 49
สวนสน 2-3 ก.ย.49 พบกันครั้งแรก
เข้ามาอ่านข้อความเก่าๆ
ก็เลยถือโอกาส นำข้อความที่เก่ากว่ามาลงเพิ่มเติม เพื่อย้ำเตือนความทรงจำ..จ้ะ
นิราศสวนสน 2-3 กันยายน 2549
เหตุแห่งการรวมพลคนรุ่นใหม่ จุดประกายความหลังครั้งศึกษา
ตามหาเพื่อนร่วมรุ่นคุ้นเคยมา เจตนาให้พบกันวันรวมใจ
ยุคไอทีที่เห็นเป็นต้นเหตุ จึงสมเจตน์จำนงประสงค์หมาย
ก่อเกิดการประสานงานประสานใจ โดยพรทิพย์พรรณรายเร่งต่อเติม
แม้นวันใดได้เบอร์เพื่อนเหมือนถูกหวย โชคช่างช่วยอวยชัยใจส่งเสริม
พรประภาที่เห็นเป็นประเดิม แล้วก็เพิ่มพิศสมัยใช่เพื่อนกัน
ทั้งพิสิฏฐพัชรินทร์อยู่ถิ่นที่ ลพบุรีนั้นไม่ไกลเกินฝัน
คุณไพศาลใกล้สวนสนคนสำคัญ มนัสนั่นก็ใช่ย่อยคอยติดตาม
พิทยาภารดีมนตรีนั่น มงคลนั้นไพรวัลย์ด้วยช่วยสอบถาม
ภุชงค์มณีพี่ประสงค์คู่นงราม ที่มีนามว่าเพ็ญจันทร์นั้นใช่เลย
ถึงไพศาลเตชะจะอยู่ห่าง ไม่แรมร้างก็ยังเห็นพรเพ็ญเอ๋ย
อีกเพียงเพ็ญพรรณีที่คุ้นเคย ไม่ลืมเลยแม่พวงพักตร์น่ารักจริง
เมื่อกำหนดวันนัดชัดเจนแล้ว ใจแน่แน่วจดจ่อรอชายหญิง
สองกันยาเก้าโมงเช้าเราสุขจริง ได้พบสิ่งก่อนเก่าเฝ้าคะนึง
คุณภุชงค์โผล่มาที่หน้าห้าง หิ้วอาหารมาสองอย่างหน้าขังขึง
พวกยิ้มรับความน่ารักกันอื้ออึง เพื่อนทำซิ้งเศร้าว่า”ข้าไม่ไป”
ด้วยมีเวรมีกรรมทำไว้ก่อน ต้องอยู่นอนเฝ้าเวรเวรไฉน(เฝ้าคุก)
บ้างเสนอให้นักโทษเฝ้าเป็นไร มีทนายคอยแก้ต่างให้อย่างดี
แต่เมื่อความแสนอยากมากซะอย่าง พอมีทางแก้ไขให้ลุสิ้น
ค่อยหลอกล่อให้เพื่อนเฝ้าเราได้ยิน แล้โบยบินตามเพื่อนพ้องต้องตราตรึง
มีรถตู้มารับจับได้ว่า คุณไพศาลส่งมาใกล้จะถึง
ห้างโลตัสพระรามสองต้องรำพึง นี่ครั้งหนึ่งต้องย้ำจำฝังใจ
เพื่อนเพื่อนโทรกริ๊งกร๊างอย่างสุขสันต์ กู่เรียกกันกูอยู่นี่เมื่อไหร่ถึง
พอมาใหม่หมาหอมตอมกันตรึง บ้างตะลึงรูปร่างต่างเปลี่ยนแปลง
ช่างเอะอะอักโขหน้าโลตัส วัยกำดัดได้เห็นเต้นดั๋งดึ๋ง
เมื่อเสร็จสรรพจับรถห้อล้อตะบึง เดี๋ยวก็ถึงสวนสนมีคนคอย
สามสี่สาวจอมบงการการขึ้นรถ พอได้ใหม่ก็ลืมหมดเลยน้องอ๋อย
พวกหนุ่มหนุ่มไปขึ้นรถพิสิฏฐคอย สาวเคลื่อนคล้อยขึ้นรถตู้ดูคู่ควร
ระหว่างทางสังสรรค์กินกันก่อน ไม่อาทรกับคุณหนู(คนขับรถ)ดูเสสรวล
คุณจะหิวพี่จะอิ่มควรมิควร ต่างสำรวลเฮฮามาตามทาง
แว่วแว่วว่าน้ามนัสดัดจริต จะvisitคุณมณฑาเพื่อสะสาง
คุณพิสิฏฐบริการไม่เว้นวาง แหมจะห่างกันสักวันมันเป็นไร
บ่ายแก่แก่เลี้ยซ้ายไปสวนสน ไหนล่ะคนคอยหาอยู่หนไหน
อ้อ! มาแล้วคุณไพศาลท่านเจ้านาย ตามสไตล์ผู้จัดการภูมิฐานจริง
ถึงทรายแก้วสามสีที่ต๊อกบอก สาวสาวออกตรวจสอบรอบทุกสิ่ง
เอาละวะหลังนี้แหละข้าแอบอิง ยกทุกสิ่งลงจากรถหมดทุกคัน
มองเห็นรถคันเขียวเขียวเลี้ยวมาจอด แอบมองลอดใครหนอหล่อมหันธ์
อ้าว!นายหัวมนตรีไงใช่ใครกัน มาพร้อมพลันกับน้องอี๊ดติดกันแจ
ยุรยาตรยาตรามาที่ร้าน เพื่อมาทานกลางวันกันหน่อยแหล
ได้รวมพลพร้อมหน้ามองตาแล ขาดก็แต่คู่ชิดจิตใจตรม
ทานอาหารกันตายเอาไว้ก่อน แล้วค่อยย้อนมาปิ้งย่างอย่างเหมาะสม
เราต่างช่วยขมีขมันฉันชื่นชม ดูเกลียวกลมไม่ถือกันฉันเป็นใคร
ข้างผอ(แป๊ะ)ก่อเตาเอาถ่านใส่ ไฟจะไหม้แล้วหนอพ่อประสงค์
นี่น้องหมัยมาชวยหน่อยค่อยบรรจง ควันโขมงแล้วจ้ะ ฮะ! ได้การ
ทั้งแก้วน้ำแก้วเหล้าเอามาหน่อย พวกผมคอยจัดแจงแต่งสถาน
หยิบไม้กวาดทำเป็นเหวี่ยงซ้ายขวาพลัน ผู้จัดการทำสั่งงานดูวุ่นไป
พวกได้ที่ทำทีถือแก้วเหล้า เสวนาเมื่อครั้งเยาว์แนวสงสัย
สารทุกข์สุกดิบกันอย่างไร เดินขวักไขว่รินสุราหาเอาเอง
พวกสตรีอยู่บนบ้านทำงานยุ่ง บ้างก็มุ่งเอกสารทำงานเขลง
กรอกเข้าไปทะเบียนประวัติจัดมาเอง บางคนเกรงภรรยาจะว่าเอา
นั่นช่างไฟไฮเทคไม่เก๊กหรอก ขอให้บอกต่อตรงไหนใกล้ต้นเสา
แงะเข้าไปเพราะไม่ ใช่ของเรา เดี๋ยวตอนเช้าค่อยทำใหม่ให้เหมือนเดิม
ข้างไอทีก็ติดตั้งอย่างมุ่งมั่น ได้ดูกันภาพยนตร์ตั้งต้นเริ่ม
ได้ระลึกความหลังครั้งเดิมเดิม มาต่อเติมสัมพันธ์วันนี้ไง
เสียงบรรเลงพิกุลทองของสาวสาว มีริวิวจากสาวเจ้าพิศสมัย
ใครได้เห็นต้องยอมรับประทับใจ พิศมัยในลีลาน่าชื่นชม
พวกปิ้งย่างยังสู้อยู่ด้านล่าง แสนอ้างว้างเปลี่ยวใจไร้สุขสม
ช่างระกำช้ำฟกอกระบม ทุกข์ระทมเดียวดายไร้คู่มา
ส่งอาหารจานแล้วและจานเล่า คิดถึงเจ้าน้องนุชสุดเสน่หา
พวกพี่พี่ต่างสนุกสุขอุรา ได้เวลาบรรเลงเพลงสถาบัน
พิกุลทองคู่จันทน์อันลือเลื่อง ยังฟูเฟื่องเรืองวิไลในใจฉัน
มิตรภาพยังคงอยู่คู่เคียงกัน ตราบชั่วกาลนิรันดร์เราสัญญา
ยังสรวลเสเฮฮาพาสังสรรค์ พร้อมอาหารคาวหวานที่สรรหา
เริ่มอิ่มท้องต้องคลาไคลไปธารา เล่นน้ำท่าริมทะเลเก๋ไม่เบา
ที่เล่นน้ำก็เล่นไปข้าไม่สน อยู่ข้างบนก็นั่งคุยพวกหนุ่มสาว(เหลือน้อย)
เดี๋ยวย้ายวงไปคาราฯดีกว่าเรา เอาก็เอาไม่ว่าไรก็ไปซี
เลือกห้องแรกห้องแล้วและห้องเล่า เดี๋ยวออกเข้าเมื่อไรจะได้ที่
ก็เลือกมาเลือกไปจนได้ดี คนมากมีก็ห้องเก่าตอนเข้ามา
เริ่มบรรเลงเพลงไพเราะเหมาะอายุ ต่างบรรลุความหวังทั้งซ้ายขวา
ที่ผิดหวังเลือกเพลงแล้วไม่มา โอ้เปล่าตาเปลี่ยนลุคเป็นเต้นเถอะยู
มีดาวเด่นดาวดังยังค้างฟ้า โชว์ลีลาประกอบเพลงอย่างเลิศหรู
ประทับจิตประทับใจที่ได้ดู โปรดจงรู้อยู่คู่ใจไปนิรันดร์
แล้วเลิกวงคาราฯมาวงใหม่ นั่งล้อมวงรวมใจที่ใฝ่ฝัน
นาฬิกาบอกตีสามข้ามคืนวัน แยกย้ายกันเข้าทับเพื่อหลับนอน
สุริยันโผล่หล้าริมฟ้าโน่น ทิวสนโอนแกว่งไกวฤทัยถอน
โอ้ลาแล้วสวนสนทนร้าวรอน สุดอาวรณ์อาลัยจำใจลา
เก็บเสื้อผ้าลาไกลไปก่อนนะ แล้วไปแวะที่วรบุระนั่น
เติมความสุขด้วยอาหารสำราญครัน ดังสวรรค์สุขอุราได้มาเยือน
ก่อนเดินทางคลาไคลกลับไปบ้าน แวะทำทานทำบุญถึงผองเพื่อน
ที่ลาลับโลกไปไม่ลืมเลือน ขอให้เพื่อนเป็นสุขทุกชาติไป
แล้วแรมรอนเดินทางห่างเจ้าถิ่น ยังถวิลครวญหาอย่าสงสัย
ถึงลาแล้วไม่ลาลับจะกลับไป ฝากดวงใจผองเราเอาไว้นา
เข้าแวะชมOutletเมืองเพชรหน่อย ที่น้องอ๋อยว่าขึ้นชื่อเรื่องซื้อหา
บ้างซื้อเสื้อ รองเท้ากระเป๋ามา สืบราคาว่าใช้ได้ไม่ค่อยแพง
เริ่มเดินทางห่างไปใกล้บางกอก ต้องช้ำชอกดวงฤทัยใจแอบแฝง
แวะทานข้าวดอนหอยหลอดยอดของแพง(กุ้งผัดยอดมะพร้าว) มิเสียแรงที่ได้ชิมลิ้มลองกัน
บรรยากาศเย็นสบายแต่ใจเศร้า โธ่!ผองเราต้องจากพรากโศกสัลย์
แล้วนี่หนออีกเมื่อไรได้พบกัน ร่วมสานฝันวันเก่าเฝ้าคร่ำครวญ
โอ้โศกซ้ำอำลามองหน้าน้อง พี่เศร้าหมองเคยฮาเฮเคยเสสรวล
นาทีนี้จะลาไกลไม่เรรวน เหมือนโซ่ตรวนผูกมัดใจไปนิรันดร์
พอบ่ายคล้อยลอยลับต้องกลับแล้ว ต่างมุ่งแน่วกลับเคหาพาใจฝัน
ฝีนกลืนกล้ำน้ำตาสุดจาบัลย์ นับคืนวันมาพบครบเหมือนเคย
ลาแล้วลาลาแล้วแก้วตาพี่ สุขครานี้ฝังจำพร่ำเฉลย
พบกันใหม่พฤศจิกาไม่ช้าเลย ได้ชิดเชยพบกันทุกท่านเทอญ
ครูส้มคนเดิม
กันยายน 2549
