4 นิราศร้อยเอ็ด ไปเยี่ยมเบี้ยวที่ร้อยเอ้ด
101 22 23 3 51
ทะเลกว้างห่างไกล ใช่ปัญหา
อยู่แดนดินศิลป์อาชา อย่าสงสัย
เพียงรู้ข่าวเพื่อนมีทุกข์ สุขคล้อยไกล
อยู่บางกรวยยังร่วมใจ ไปเยี่ยมเยียน
เริ่มนัดหมายแมงหมา มาร่วมก๊วน
ทุกคนล้วนจัดเวลา พาปวดเศียร
แมงมัวมั่วผลงาน มันวนเวียน
หมาก็เพียรไม่ว่าง อย่างฉับพลัน
มีแผนสองรองเอาไว้ ก็ใช้แหละ
เอารถแป๊ะไปก็ได้ ไม่เกินฝัน
สำรวจหาถิ่นที่พัก พำนักพลัน
ร่วมประสานปลายทาง อย่างบัญชา
แต่มีเรื่องต้องเล่า ฟาล์วรอบสอง
ด้วยแม่ของท่านผอ. ลื่นถลา
มีบาดแผลต้องหาหมอ รอหยูกยา
ลูกกตัญญุตา ต้องดูแล
พอแผนสองต้องฟาล์ว เศร้านิดนิด
ไปหมอชิตเป็นแผนสาม ตามกระแส
คนสุวรรณเมืองเกินร้อย คอยเทคแคร์
ไม่แยแสแล้วหนา จะลากรุง
กำหนดการเดินทาง อย่างมั่นเหมาะ
เราจำเพาะถิ่นอิสาน บ้านเพื่อนฝูง
ทั่วสารทิศมาด้วยใจ ใช่ลากจูง
ต่างหมายมุ่งมาดมั่น ร่วมกันจร
คืนยี่สิบสองมีนา มาตามนัด
อ้อคุณครูจากพนัส มาถึงก่อน
คนสุพรรณก็แลหา ให้อาวรณ์
ผู้คนจรมากมาย ต้องลายตา
ครั้นพอได้เวลา มากันครบ
จุดนัดพบชั้นสาม เที่ยวตามหา
ที่หมอชิตสามสาว เจ้าไคลคลา
พอสามทุ่มได้เวลา เราเริ่มจร
โอ้ใครหนอโทรกริ๊งกร๊าง อย่างบ้าบิ่น
คงถวิลถึงใคร ฤทัยถอน
เฝ้าโทรแล้วโทรเล่า ไม่เข้านอน
คงคอยต้อนขับสู้ อยู่ปลายทาง
ในขณะเดินทาง ช่างสรวลเส
มีคนเฮ ฮิฮิ อยู่เบาะหลัง
คนนั่งหน้าซุ่มอยู่ เงี่ยหูฟัง
เสียงไม่ดังพอได้ยิน สิ้นรบกวน
เสียงคิกคักอักโข ถึงโคราช
เป็นตามคาดเติบตามแคะ แงะทุกส่วน
ต้องปิดเครื่องก่อนนะ อย่าเรรวน
เกรงรบกวนเบาะข้างๆ อย่างเกรงใจ
แวะทานข้าวแล้วเลี้ยวขวา มาเกษตร
ก่อนเข้าเขตร้อยเอ็ด เกษตรวิสัย
สุวรรณภูมิเท่าที่รู้ อยู่ไม่ไกล
ตื่นทันใดใกล้ตีสี่ ที่ปลายทาง
เบี้ยวมารับกับเยาว์ เราใจชื้น
แม้ค่ำคืนมารับได้ ใกล้สว่าง
จ่ายตลาดยามเช้า แหม!เข้าทาง
ได้ชิมลางปลาท่องโก๋ โอ้ต่างกัน
ครั้นถึงย่านบ้านเหว่อ เออใช่แล้ว
เราเผ่นแผล็วงีบอีกหนอ รอไก่ขัน
เช้างัวเงียงมมือถือ ฮื้อ!ใครกัน
ต้องสะท้านจากปลายสาย ได้ฮาตึง…. เหอๆๆๆๆๆ
เสียงเติบอ้อนนัวเนีย บอกเมียด่า
เอาเพื่อนมาเอ่ยอ้าง ยังไม่ถึง
มาคอยรับแต่เมื่อคืน ตื่นตะลึง
ดูว่าซึ้งที่แท้เพื่อน บิดเบือนเมีย
ก็ล้อเล่นนิดหน่อย น้อยใจป่าว
แต่พวกเราก็ซึ้งใจ ใช่ซูเอี๋ย
น้ำใจงามจริงยอดชาย โอ้มายเดียร์
หลอนลูกเมียมารับเพื่อน เรือนไม่นอน
บอกสายสายจะย้ายหน้า มาสมทบ
อยากมาพบอย่างจริงใจ ใช่หลอกหลอน
บอกเมียแล้วจัดเสื้อผ้า ตั้งหน้าจร
จะแรมรอนมาสุวรรณ นั้นตั้งใจ
ที่บ้านเบี้ยวยามเช้า เราเก็ทอัพ
เบี้ยวทำกับข้าวอร่อย คอยสหาย
เยาว์มีงานคุมสอบ เกือบลืมไป
เหลือยอดชายอยู่บ้าน ทำการแทน
กินอาหารมื้อเช้า เคล้าความสุข
ให้ลืมทุกข์ถามไถ่ ไปตามแผน
หวังให้เบี้ยวได้ผ่อนคลาย สุขใจแทน
ถึงอยู่แดนห่างไกล ตั้งใจมา
ระหว่างรอเพื่อน(เติบ)มา หาเรื่องวุ่น
ดูซีดีรวมรุ่น กันอีกหนา
หยิบมาเปิดดูวนเวียน เปลี่ยนไปมา
หวังดูหน้าใครเป็นใคร ไม่รู้เลย
เอ๊ะนี่ใครอยู่ในนี้ มีหนึ่งแฟ้ม
เราแอบแง้มดูใหม่ ยังไม่เฉลย
เพ็ญฉวีเพื่อนร่วมรุ่น คนคุ้นเคย
ปัดโธ่เอ๊ย!คิดว่าใคร ใช่เพื่อนกัน…อิอิ
พ่อยอดชายนายบัญชา ล้างหน้าแล้ว
ก็ตรงแน่วมุ่งหน้า มาสังสรร
พอได้พบครบหน้า สบตากัน
มีของฝากมากพลัน มาปลอบใจ
อวยพรเบี้ยวให้เบิกบาน สราญจิต
มีของติดมือมา หาช้าไม่
มอบแล้วแชะ!ถ่ายเอาหน้า ไม่ว่าไร
เบี้ยวสุขใจเป็นพอ ขอสัญญา
มีของฝากเพื่อนแดนไกล มากมายนะ
มีทั้งพระทั้งเขียงไม้ ผ้าไหมจ้ะ
บรรจงจัดให้เลือกสรร ตระการตา
บรรจุมาในถุงแดง เป็นแก๊งเลย …โห
เราชื่นชอบของฝาก มากความสุข
แล้วเปลี่ยนลุคหาเรื่องกิน กันเพื่อนเอ๋ย
ไปจ้อก้อดีก่า ข้าไม่เคย
ลืมบอกเลยฝากเสวนา ผ้าผืนนึง..เอิ๊กๆๆ
ไปจ้อก้อกินกุ้งเผา เราเตรียมพร้อม
ไม่อ้อมค้อมเลยเที่ยง ก็มาถึง
เบี้ยวอ้นเติบมดน้องส้ม ดูกลมกลึง
มีหลานหนึ่งมาร่วมด้วย ช่วยเฮฮา
กินเสร็จสรรพกลับบ้าน กันเถิดเหวย
ไม่ลืมเลยของยามค่ำ ที่พร่ำหา
ทั้งเบียร์ไวน์ไพ่ป๊อก ให้บอกมา
อนิจจารถสองคัน(ซื้อ) เหมือนกันจัง….หุหุหุ
ถึงบ้านเยาว์ข้าวปลา ข้าไม่สน
แต่ละคนคิดละซี มีความหวัง
ปูเสื่อสาดจัดสถานที่ ไม่อินัง
เจ้าของบ้านก็ยัง มาร่วมวง
เอ็งกะข้าบัญชาเอ๋ย เคยคู่แค้น
มาแต่แดนหนไหน ไม่ประสงค์
เหตุไฉนกินกัน ไม่ค่อยลง
แต่ก็ปลงแล้วละหนา ข้าถอดใจ
มีสายแปลกแตกต่าง ทั้งทางที่
สุพรรณบุรีคอยสอบถาม ความเคลื่อนไหว
เสวนามาแปลก กว่าใครใคร
คอยติดตามถามไถ่ ไม่จืดจาง
หวนกลับมาร้องเพลง แก้เซ็งหน่อย
มดน้องน้อยจะเข้านอน ก่อนฟ้าสาง
เยาว์จัดที่เอนหลัง ช่างเข้าทาง
นอนมันกลางห้องโถง ดูโล่งดี
ไอ้ห้องนี้มันกว้างใหญ่ ก็ใช่อยู่
เอาเสื่อปูจะผล็อยหลับ ไปกับที่
อ้อนึกได้!ชายหญิงอยู่ ดูไม่ดี
แล้วหันรีหันขวาง เอาอย่างไร
จะกั้นฝาก็ไม่ทัน เพราะมันดึก
นั่งนึกนึกเอากระติก กั้นก็ได้
หยิบกระติกใบเขียวเขียว ขวางทันใด
เฮ้อ!โล่งใจไร้ปัญญา ข้ามมาเชียว…..ฮ่าๆๆๆๆ
พอรุ่งเช้าปลอดภัย สบายเฉิบ
อ้าวคุณเติบตื่นแล้วเหรอ เฮ้อ!ฉันเสียว
รีบอาบน้ำยามเช้า เร่งเข้าเชียว
เสื้อตัวเดียวผ้าขะม้า หยิบมาไว
ในกระเป๋าในรถ หมดทุกอย่าง
ไร้ที่ทางผ้าขะม้า หาไม่ได้
ขอยืมก่อนผ้าที่ฝาก เสวนาไง
ไว้คราวหน้าจะหาใหม่ ไปฝากแทน….ก๊ากๆๆๆๆ
อาบน้ำท่าหน้าแอร่ม แจ่มสดศรี
มื้อเช้ามีข้าวต้มกุ้ง ปรุงตามแผน
รสชาติดีถูกใจ หาใดแทน
ช่างเหมือนแม้นฝีมือป๋า ฮะ!อ้นปรุง
แล้วทำบุญวัดบ้านเหว่อ เธอกับฉัน
เราช่วยกันด้วยใจ ได้บุญสูง
ต้นผ้าป่าน้อยน้อย พลอยลากจูง
พาหมายมุ่งพ้นทุกข์ สุขฤดี
แล้วเริ่มจรจลี ไปที่หนึ่ง
ดินแดนซึ่งสูงค่า สง่าศรี
วัดชัยมงคลงามล้ำค่า มานานปี
จะเอื้อนเอ่ยเฉลยวจี หาคำใด
ระหว่างทางรถสองคัน ตามกันติด
มีมิ่งมิตรคู่หู อยู่ใกล้ใกล้
ปอกข้าวหลามร้อยเอ็ด เพชรพรรณราย
ต้องอ่อนใจละเหี่ย….เสียอารมณ์
แล้วส่งให้เพื่อนรัก ซักกระบอก
เหมือนหนามยอกแทงใจ ให้ขื่นขม
โอ้ข้าวหลามงามหน้า ข้าอกตรม
ทวยระทมอ่อนระแน้ แหม! ประจาน
ไม่เป็นไรข้าไม่สน คนค่อนขอด
แวะไปจอดรับภรรยา ที่หน้าบ้าน
ร่วมทักทายถ่ายรูปหมู่ เคียงคู่กัน
แล้วออกไปทานอาหาร ร้านประจำ
มีอาหารขึ้นชื่อ ลือรสเด็ด
คือลาบเป็ดแดนอิสาน ทานอิ่มหนำ
แล้วคลาไคลไปวัด บูรพาภิราม
พุทธรูปสูงล้ำ งามเกินใคร
เข้าไหว้พระขอพร ก่อนตีฆ้อง
ไม่เศร้าหมองฆ้องโหม่ง ลูกใย้ใหญ่
แบกไม้ตีก็เหงื่อตก ยกทันใด
เหมือนเอาไม้มาลูบฆ้อง ลองทุกคน
จะลาเมืองร้อยเอ็ด ไม่เข็ดนะ
หวังวันหน้ามาเยี่ยนเยือน เพื่อนอีกหน
ประทับใจในไมตรี ดีทุกคน
แม้นอยู่หนแห่งไหน ใคร่ขอชม
ต้องลาจากบัญชา เราลาก่อน
คงได้ย้อนมาเยี่ยมยาม ตามเหมาะสม
ขอบคุณเพื่อนแม้นยามจาก ฝากคำชม
ในอารมณ์จะลาเลื่อน สะเทือนทรวง
แล้วหันหน้ามาสุวรรณ บ้านของเบี้ยว
ขับรถเลี้ยซ้ายขวา ไม่พาหลง
มาเยี่ยมเพื่อนหรือกวนเพื่อน ฉันงงงง
ก็ตกลงมาเยี่ยมเพื่อน เหมือนคำเดิม
แม้รบกวนร่างกาย หากใจสุข
อาจปลอบปลุกร่างกาย ได้ใจเสริม
จิตนำหน้าร่างกาย ได้ต่อเติม
คงพาเพิ่มร่างกาย ให้แข็งแรง
หากวันนี้ทำให้เบี้ยว เบิกบานจิต
พาชีวิตแจ่มใส ให้เข้มแข็ง
ความเป็นเพื่อนฉันใด ไม่เปลี่ยนแปลง
ได้ร่วมแรงร่วมกัน ฝ่าฟันไป
หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้า ต้องลาจาก
ทั้งที่ใจไม่อยาก จากไปไหน
มีโอกาสวันหน้า อีกคราใด
คงต้องไปเยี่ยมเยือน เพื่อนอีกที
เบี้ยวโชคดีหลายชั้นอยู่ รู้ตัวไหม
มีคู่ใจชั้นเยี่ยม เทียมศักดิ์ศรี
คอยห่วงใยคอยดูแล เป็นอย่างดี
หาอย่างนี้ยากยิ่ง จริงจริงนา
มีลูกสาวลูกชาย สบายจิต
ไม่ทำผิดอภิชาตบุตร สุดหรรษา
เป็นเด็กดีให้พ่อแม่ สุขอุรา
ส่งผลพาให้แม่พ่อ อยู่ต่อไป
มีเพื่อนดีอย่างพวกเรา เข้าเรื่องหน่อย
แม้เล็กน้อยก็มีค่า จะหาไหน
เอาไว้ยิ้มกับเรื่องเก่า จงเข้าใจ
นี่คล้ายคล้ายยกหาง อ้างตัวเอง
ระหว่างเราเดินทาง อย่างรีบรีบ
ทุ่มสี่สิบใกล้รถออก บอกว่าเจ๋ง
เยาว์ยังแย้มประวัติอ้น อลเวง
ได้ครื้นเครงก่อนลา มาตามทาง
ถึงท่ารถคราวนี้หนา ลากันแล้ว
ก็ตรงแน่ว กทม รอไก่ขัน
ระหว่างทางเงียบกริบ งีบเร็วพลัน
แหม แอร์มันเย็นจริงจิ๊ง หญิงน้องครวญ
พอตีสามตีสี่ ที่หมอชิต
สามชีวิตมองตา พาเสสรวล
แย่กกันนาจะคราไหน ไม่เรรวน
นี่เราชวนรีบออนไลน์ เมื่อปลายทาง
มันสามคืนจะกี่วัน ไม่ทันนับ
เราก็กลับถึงถิ่น สิ้นอางขนาง
ได้บันทึกเพลิดเพลิน การเดินทาง
เอาไว้อ้างความเก่า….. ต้องเข้าใจ
ส้ม มีนาคม 51
ครั้งที่ 3 เกาะแก้วชัยนารายณ์ ลำนารายณ์ ลพบุรี
เกาะแก้วชัยนารายณ์ ลพบุรี 18-19 พฤศจิกายน 2549
สัญญาเป็นสัญญา ถึงเวลาเคยลั่นคำ พรหมพิศลิขิตนำ
เหมือนตอกย้ำคำสัญญา
นาทีที่ฝันใฝ่ พบเพื่อนใจสมัยศึกษา คาดหวังตั้งอุรา
ได้พบหน้าพาสุขใจ
กระบวนการขุดค้น ยังเข้มข้นอยู่ใช่ไหม เพื่อนพ้องอยู่ใกล้ไกล
ร้อยดวงใจมารวมกัน
ถิ่นนี้ที่นัดพบ คือเมืองลพบุรีนั่น 18 19 เราพบกัน
ใช่เหนือฝันมันเรื่องจริง
พฤศจิกามหาฤกษ์ อรุณเบิกปลอดทุกสิ่ง มุ่งหน้ามาเมืองลิง
เพื่อนชายหญิงจ้องจ๊ะกัน
ตั้งมั่นอยู่ฐานถิ่น รองฯพัชรินทร์หญิงยอดขวัญ ต้อนรับแสนตื้นตัน
หน้าเป็นมันไม่เป็นไร
พี่ปุ๊และพี่ตุ่น ก็ชุลมุนหมุนขวาซ้าย ต้น ต่อ พ่อหลานชาย
มาร่วมใจใช้พลังงาน
ไกลแสนแดนร้อยเอ็ด มีใจเด็ดและมุ่งมั่น ทรงศักดิ์เพื่อนรักกัน
ก็ผายผันมาพร้อมภรรยา
น้องเยาว์เย้าคุณพี่ เพิ่งตีสี่จะรีบไปไหน ห๊ะ! เอาเหอะตื่นเถอะน่า
เดี๋ยวตีห้าจะไม่ทัน
หนทางใช่ใกล้ใกล้ แต่ก็คล้ายทางสั้นสั้น ไม่ทันถึงเที่ยงวัน
ก็ป๊ะกันกับรองฯแมว
ครอบครัวที่น่ารัก มาพร้อมพรักถึงเกาะแก้วฯ พิสิฏฐกับน้องแมว
พริ้มพิมแพรวน่ารักจัง
พิศสมัยก็มาด้วย คงหวังช่วยเลี้ยงลูกมั้ง ? ล้อเล่นอย่าตึงตัง
พรทิพย์ยังอยู่ขวางคอ
บุศราตามมาแล้ว ถึงเกาะแก้วแล้วละหนอ มณี มนัสคลอ
คนรูปหล่ออ๋อ ไพรวัลย์
ผู้ได๋นอนไม่หลับ กระส่ายกระสับรอไก่ขัน เทียนชัยจะใครกัน
มาพร้อมภรรยาคู่ใจ
หนูแดงก็มาด้วย เอามาช่วยดูทางให้ แวะรับพรรณราย
เพื่อนเก่าไงตอนร่ำเรียน
ทนงเกียรติอีกหนึ่งคน อยู่เมืองชลร่วมอ่านเขียน ซี้เก่าตอนเล่าเรียน
เคยเป็นเซียนมาด้วยกัน
ระหว่างทางใกล้เที่ยง ได้ยินเสียงโทรฯดังลั่น นั่นเธอถึงไหนกัน
เสียงรำพันจากมงคล
ใกล้เคลื่อนออกจากที่ รอภารดียังฝึกฝน ลูกศิษย์อีกหลายคน
เดี๋ยวก็พ้นจากเรื่องงาน
พบหน้าครบห้าสาย ก็เกือบบ่ายได้ขับขาน ร่วมวงเพื่อรับทาน
มื้อกลางวันกันชิวชิว
ข้าวหมกไก่ของบุศ อร่อยสุดเพราะว่าหิว ขนมจีนต้องยกนิ้ว
ท้องเคยกิ่วเริ่มเต่งตึง
ทักทายกันถ้วนทั่ว ต่างยิ้มหัวไม่หวงหึง หมอดูยังดูดดึง
เพื่อนต่างซึ้งคำทำนาย
ถามไถ่ถึงทุกข์สุข ว่าเปลี่ยนลุคกันบ้างไหม คิดเลขแบบสบาย
บ้างถือไมค์ใจเบิกบาน
บ่ายสามตามกำหนด ก็ขึ้นรถออกจากบ้าน คลาไคลไปด้วยกัน
ถึงstation ยายกะตา
รอแล้วและรอเล่า รถไฟเก่าเจ้าปัญหา เมื่อไหร่ถึงจะมา
รอข้างป่าก็หลายคน
อะโห! ใครโผล่หน้า เพิ่งจะมาเป็นแรกหน สมมาตรพ่อหน้ามล
มาสี่คนเพื่อนและเมีย
รถไฟใกล้มาแล้ว เสียงแผ่วแผ่วเกือบใจเสีย พอโผล่ slow gear
ทั้งหมวยเฮียรีบป่ายปีน
สุขสันต์กันถ้วนหน้า ลุงและป้าทำปวดเศียร เพลิดเพลินเดินวนเวียน
นั่งลุกเปลี่ยนตลอดทาง
เจี๊ยวจ๊าวราวสิบเจ็ด มีshortเด็ดตอนไหนบ้าง รถไฟผ่านท่ามกลาง
น้ำบึงกว้างช่างเร้าใจ
ปลายทางสร้างความรัก เขื่อนป่าสักสวยสดใส บรรยากาศแสนชื่นใจ
เย็นสบายลมโบกโบย
ขึ้นรถชมทิวทัศน์ เพลินลมพัดลืมหิวโหย ชื่นมื่นรื่นลมโชย
ต่างกอบโกยความชื่นใจ
ขากลับหลับไหมเพื่อน รถกระเทือนทำเคลื่อนไหว ชมดาวพราวชื่นใจ
ไม่ทันไรก็ถึงเรือน
กินข้าวเคล้าเสียงเพลง ที่บรรเลงจากเพื่อนเพื่อน พิกุลทองต้องติดเตือน
ไม่แรมเลือนไปจากทรวง
ร่มจันทน์ที่ฝันใฝ่ อยู่หนไหนยังห่วงหวง มิเลือนเพื่อนทั้งปวง
คล้ายบาศก์บ่วงคล้องดวงใจ
ภาพยนตร์ธนบุรี คราครั้งที่พบกันใหม่ หัวหินถิ่นมัดใจ
เพื่อนหญิงชายได้พบกัน
ซึ้งทราบตราบวันนี้ เพื่อนน้องพี่ร่วมสานฝัน นัดหมายให้พบกัน
ก็คือวัน…นี้นั่นเอง
ดื่มด่ำกับความหลัง พอประทังให้กระฉับกระเฉง เพื่อนพ้องร่วมร้องเพลง
ได้ครื้นเครงชื่นวิญญาณ์
เทียนชัยจำใจจาก มีงานมากพรุ่งนี้หนา จำไกลตัดใจลา
โอกาสหน้ามาอีกที
บายเพื่อนเคลื่อนคล้อยแล้ว เปิดเกมแอ่วเพลงเต็มที่ ร้องเล่นเต้นรำมี
ยี่สิบซี(ถ้า)ร้องไม่เป็น
หลายรอบก็หลายสิบ เพื่อนงุบงิบทำไม่เห็น ร้องต่อคอเป็นเอ็น
ก็ไม่เห็นใครจ่ายเลย
มณีที่เคยเห็น ร้องไม่เป็นก็ไม่เฉย มุดน้ำดำเหมือนเคย
พรทิพย์เอ่ย”ไม่ได้กินกู”
ดาราว่าเท้าไฟ ที่โชว์ได้มีสองคู่ บุศราเดิ้ลน่าดู
แหม!อยากรู้คู่กับใคร
พิศสมัยไม่น้อยหน้า เดี่ยวเอกาก็เต้นได้ หนุกหนานกันเรื่อยไป
ตามสไตล์วัยใกล้เคียง
ดึกหน่อยค่อยเคลื่อนย้าย กิจกรรมใหม่ไม่ใช้เสียง แลกเหรียญมาบานเบียง
ไม่ต้องเสี่ยงเสียงด่าทอ
เหลือบมองจ้องข้างฝา เกือบตีห้าแล้วละหนอ ยุบวงเพื่อนเออออ
พรุ่งนี้ขอต่อละกัน
ตื่นเช้าอาบน้ำท่า เก็บเสื้อผ้าเตรียมผายผัน แค่เตรียมใช่จากพลัน
มีบางท่านต้องจรลี
สมมาตรมาอ้อมแอ้ม บอกแย้มแย้มกลับก่อนพี่ พ่อตาดวงไม่ดี
เขยคนนี้ต้องรีบไป
ก่อนจากทำบุญร่วม แล้วรวบรวมเพื่อนทั้งหลาย ที่พรากจากกันไป
ก่อนถึงวัยที่อันควร
อุทิศกุศลส่ง ให้เพื่อนตรงสู่แดนสรวง สวรรค์ชั้นชื่นทรวง
ได้หมดห่วงห้วงคำนึง
ย้ายมาเฮฮาอีก นี่ยังpeakไม่ถึงครึ่ง รักเพื่อนเหมือนตราตรึง
ณ ครั้งหนึ่งพึงจดจำ
รูปงามนามทรงศักดิ์ ลาเพื่อนรักจักกลืนกล้ำ ทางไกลใจระกำ
แต่ไม่ทำให้ท้อใจ
รีบห้อล้อหมุนติ้ว วิ่งลิ่วลิ่วไปหนไหน ร้อยเอ็ดเพชรแดนไกล
ต้องบ๊ายบายกลับบ้านเรา
สมมาตรพร้อมคู่หมาย กับพี่ชายและเมียเขา ก่อนจากยังกระเซ้า
ครั้งหน้าเรา เจ้ามือเอง (นี่ก็รอนานมากแล้วนะสงสัยชวด…ฉลู…ขาล….ซะแล้ว)
พี่อู๊ดก็ใช่ย่อย บอกน้องน้อยเจ้ามือเจ๋ง เฮฮาพาครื้นเครง
ร่วมบรรเลงตลอดงาน
ส่งเพื่อนให้กลับแล้ว ท่านรองฯแมวก็ขับขาน ส้มตำอีกสิบจาน
ได้รับทานกันชื่นใจ
คำนวณนี่ชวนคิด เอกคณิตไม่ไปไหน แจกไพ่ตาสุดท้าย
เกือบค่อนบ่ายได้ร่ำลา
คณะที่ท้ายสุด คือคุณบุศสุดหรรษา พิสิฏฐพร้อมภรรยา
ก็ร่ำลาแล้วแยกกัน
มงคลพร้อมครอบครัว ที่เป็นตัวจักรสำคัญ โบกมืออำลาพลัน
นับคืนวันได้เจอะเจอ
เ กาะแก้วชัยนารายณ์ ถิ่นที่หมายตามที่เสนอ เพื่อนกันฉันและเธอ
ต้องเจอะเจออีกนานวัน
ลาก่อนนะแมวจ๋า ยากจะหาสุขใดนั่น ประทับใจไปนานวัน
เทียบเทียมทันวันนี้เลย
ดัชนีแห่งความสุข ถูกเปลี่ยนลุคเกินเฉลย ค่าสูงกว่าที่เคย
วัดได้เลยเกินร้อยไป
เดินทางกลับถิ่นฐาน แล้วรายงานความปลอดภัย ถึงบ้านท่านสุดท้าย
ให้ลองทายใครกันเอย
พัน หน้า ลาย ฮ่าๆๆๆ 23 พย 49
